dün bağışlamıyor boğuyor aşkı
dün acısı yaşanamamışların
umudun gelincik tarlasına giderken
ısırganlar arasından geçen bilir
her sancı tek kişiliktir
ürperti de tek kişilik yanma da
uyuşturur şimdiyi hiç eder
zamana şiir dokuyorum siz nerdesiniz
aşkı anılarda avutanlar
ağırdır paylaşılmamışlık da
bir ağacın ürettiği kurt gibi
yer kendi gövdesini
kemirir en yumuşak yerinden
yarını hiç eder
